İki yol var ve aradaki fark gününüzü değil takviminizi çok daha fazla ilgilendiriyor.
Resmî yol
Türk evlendirme memuru önünde evlenmek. Kendi ülkenizden bir evlenme ehliyet belgesi, apostilli bir doğum belgesi, ikisinin yeminli Türkçe tercümesi ve burada alınan bir sağlık raporu gerekiyor. İşliyor, ülkenizde tanınıyor ve uçmadan önce dört ila sekiz haftalık evrak işi anlamına geliyor.
Tören evlendirme dairesinde yapılıyor, çünkü bir evlendirme memuru nikâhı orada kıyar. Villanızda değil, teknede değil, gün batımında bir yamaç terasında değil.
Sembolik yol
Nikâhı ülkenizde imzalıyorsunuz. Çoğu zaman iki tanıkla ve hiç tören olmadan on beş dakikalık bir randevu; pek çok çift bunu bir hafta içi sabahı halledip kimseye söylemiyor. Sonra günün kendisini burada, tam hayal ettiğiniz gibi biz üretiyoruz. Tören yöneticisi, yeminler, yüzükler, okumalar, misafirlerinizin imzalayacağı bir defter, hepsi.
Evrak yok. Tercüme yok. Süre yok.
Çiftler gerçekte hangisini seçiyor
Bizim çiftlerimizin yaklaşık onda yedisi ikinci yolu seçiyor. Misafirleri farkı anlamıyor. Fotoğraflar da anlamıyor.
Bu sayı bir pazarlama istatistiği değil. İnsanlar evrak listesini okuyup hesabı yaptığında ortaya çıkan sonuç. Altı haftalık kâğıt işi, bir apostil harcı, bir kurye, bir noter ve bir sağlık randevusu; karşılığında ise ülkenizde on beş dakikada alabileceğiniz bir belge.
Resmî yol ne zaman gerçekten değer
İki durumda.
- Evliliğin Türkiye’de tescil edilmesi gerekiyorsa. Oturma izni başvuruları ve mülk sahipliği olağan sebepler.
- İkinizden biri Türk vatandaşıysa. Nüfus tarafı daha basit, evlilik burada ek bir işleme gerek kalmadan kayda geçiyor ve bu ileride önem taşıyor.
Üçüncü ve daha yumuşak bir durum daha var. Bazı çiftler evliliğin o yerde gerçekleşmiş olmasını istiyor. Bu meşru bir sebep ve karşı çıkmıyoruz. Yalnızca evraklara altı hafta değil on hafta önce başlamanızı sağlıyoruz.
Sembolik tören gerçekte neye benziyor
Çiftlerin endişelendiği yer burası ve endişelenmelerine gerek yok.
Dilinizi konuşan bir tören yöneticisi. Bir giriş yürüyüşü. İsterseniz okumalar. Standart ya da sizin yazdığınız yeminler. Yüzükler. Bir ilan cümlesi. Herkes fotoğraf çekerken sizin ve iki tanığın imzaladığı, düzgün ciltli bir defter. Sonunda hatıra bir belge.
Eksik olan tek şey, birkaç hafta önce Guildford’da ya da Rotterdam’da ya da Düsseldorf’ta bir odada zaten doğmuş olan hukuki sonuç.
Daha az gerçek hissettiriyor mu
Bunu çiftlere sonradan sorduk ve cevap tutarlı biçimde hayır, tek bir şerhle. Ülkesinde imzalayıp *kimseye söylemeyen* çiftler, nüfus dairesi randevusunun olduğu sabah bazen tuhaf bir yarım saat yaşadıklarını söylüyor. Ülkesindeki imzayı iki arkadaş ve ardından bir öğle yemeğiyle küçük bir olaya dönüştüren çiftler bundan hiç söz etmiyor.
Yani o on beş dakikayı hiçbir şey değil küçük bir şey yapın. Bir öğle yemeği tutuyor.
Türkiye’de resmî evleneceksiniz, sıra şu
- Bilet almadan önce ülkenizin evrak listesini okuyun.
- Saati başlatan randevuyu ülkenizde alın; Birleşik Krallık ve İrlanda’da bir ilan süresi, Almanya’da bir nüfus dairesi randevusu.
- Doğum belgenizi aynı anda uzun ya da uluslararası biçimde isteyin.
- Her şeyi tek seferde apostilletin. Apostil aslında nedir.
- Asılları bize gönderin. Yeminli tercüme, noter onayı, sağlık randevusu ve nüfus dairesi rezervasyonu bize ait.
- Törenden üç iş günü önce gelin.
Sembolik gideceksiniz, sıra şu
- Ülkenizde, düğünden önce ya da sonra herhangi bir tarih için nüfus dairesi randevusu alın.
- Liste bu kadar.
Hangisini seçerseniz seçin
Türkiye tarafı bize ait. Tercümeler, noter onayı, sağlık raporu randevusu ve nüfus dairesi rezervasyonu burada yürütülüyor. Siz ülkenizde evrak topluyor ve bir kez gönderiyorsunuz. Henüz karar vermediyseniz de bu hiçbir şeyi engellemiyor: teklifi başlatın, ilk görüşmede birlikte çalışırız.
İki yol da diğer taraftan eksiksiz rehberde ele alınıyor ve sorunuzun ardındaki soru aslında “bu ülkemde geçerli olacak mı” ise, onun kendi cevabı var.
